نشريات عمومي انگلستان هفتم ژوئن سال 1818 تصميم به باز كردن صفحه اي براي چاپ نامه ها و نظرات مردم گرفتند و شرايط آن را هم تعيين كردند. اين تصميم كه توسط ناشران نشريات شهر لندن گرفته شده بود بعدا عموميت يافت و باعث توجه جمع ديگري از مردم به روزنامه ها و نيز بالا رفتن اهميت نشريات در نظر مقامات شد. قبلا هم نامه هاي مردم به صورت پراکنده در جرايد به چاپ مي رسيد، ولي صفحه خاصي که بعدا «نامه به سردبير» عنوان گرفت در آنها وجود نداشت. پس از ایجاد نامه ها و نظرات مردم، یک دبیر تازه بر دبیران اطاق خبر اضافه شد که به او عنوان پابلیک ادیتور (دبیر مخاطبان) دادند. این دبیر درعین حال با عوامل خود نظرات مخاطبان درباره محتوای روزنامه را جمع آوری و به سردبیر اجرایی گزارش می کند و سردبیر درصورت ایجاد تغییرات در تحریریه خود؛ این نظرات را جهت توجیه اقدام خود اعلام می دارد. در قرن 20 راديو ــ تلويزيونها كوشيدند تا در اين امتياز رسانه هاي چاپي شريك شوند، ولي تا دهه جاری (دهه یکم قرن 21) در اين کار موفق نبودند که از آغاز این دهه، نظرات واصله مخاطبان ـ از طریق ایمیل، فاکس و تلفن ـ در پایان هر بخش خبری را پخش می کنند و این نظرات گاهی طولانی تر از بخش خبر مربوط می شود. اظهار نظرها عمدتا درباره مطالبی است که در بخش اخبار پخش شده است. ریتینگ ها نشان می دهد که از زمان پخش نظرات واصله، شمار مخاطبان شبکه های تلویزیونی افزایش یافته است.
در پي باز شدن صفحات نظرات و انتقادهاي مردم در نشریات چاپی (از قرن نوزدهم)، هر دولت براي اين كه اين انتقادها و ناله ها بدون پاسخ نماند و عقده نشود و نيز نظرات و اندرزها هدر نرود از سازمانهاي خود خواست كه فردي را مامور جمع آوري و طبقه بندي اين نظرات و نامه ها از لابلاي روزنامه ها كنند و آنها را به اطلاع وزير و مدیر مربوط و حتی رئيس دولت برسانند كه به تدريج اين وظيفه، جزيي از كار روزانه دفاتر روابط عمومي شده و اين دفاتر رابط ميان صاحب نظر و روزنامه از يك طرف و دولت از طرف ديگر قرار گرفته اند و پاسخ ها و اقدامات را اخذ و براي اطلاع عموم به روزنامه ها می دهند. بي پاسخ ماندن نامه ها علامت كم كاري و يا بي اعتنايي موسسه مربوط نسبت به افكار عمومي بشمار مي آيد.
در سال 2004 كنگره بين المللي پنجاه و هفتم روزنامه نگاران كه در استانبول برگزار شده بود به روزنامه هاي چاپي كه گرفتار رقابت شبكه هاي تلويزيوني و وبلاگها شده اند توصيه كرد كه انتشار نامه ها و نظرات افراد را افزايش دهند و مقالات و تحليل و تفسيرهاي بيشتري منتشر كنند و بكوشند كه اخبارشان مكمل خبرهاي كوتاه راديو تلويزيونها باشد يعني بر خبر مطلق، سابقه و نظر اضافه و آن را تكميل كنند و فيچرنگاري را بهبود و وسعت بخشند و برتعداد عكس و مخصوصا كاريكاتور بيافزايند. با وجود اين، طبق آخرين آمار منتشره از سوي «وان ( انجمن جهاني روزنامه ها)»، تطابق نشریات چاپی با وضعیت روز (رقابت با آنلاین ها) به کندی صورت می گیرد و شمار مخاطبان روزنامه هایی که در این تطابق تعلل می کنند رو به کاهش است و ....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر