علی حسینی - شاید این فرضیه که یکی از فرضیه های قوی بین کارشناسان می باشد باب میل بعضی از دوستان نباشد اما نقدی است که می تواند به صورت علمی وارد باشد.
جدیدا فرضیه ای مطرح شده است که افزایش محصولات وارداتی و توزیع آن در بین مرغداران می تواند یکی از راه های ورود بیماری های اخیر به کشور و توسعه و فراگیر شدن آن در بین مرغداران ایرانی باشد.
نمی توان گفت که کل مرغداران کشور و یا اکثریت آن ها از سرمایه خود غافل شده اند و موارد بهداشتی را به ناگهان فراموش کرده اند. همچنین نمی توان بسیاری از تعلل ها در امر نظارتی و یا جلوگیری از ورود واکسن های ممتاز را نادیده گرفت و یا به قوانین مربوط به ترخیص دارو و واکسن که باعث می شود این محصولات وارداتی، که باید ظرف کوتاه ترین زمان به محل انبار و یا شبکه توزیع خود برسد، ساعت ها در فرودگاه ها و مسیر حمل تا مرکز شهر قرار گیرد و رسما از کیفیت اصلی خود دور شود را نادیده بگیریم.
بنابراین باید به دنبال آن چیزی بود که به یکباره و در یک وسعت بالا در بین مرغداران وجود دارد و آن چیزی نیست به غیر از محصولات وارداتی که می توان به کنسانتره های وارداتی توجه بیشتری داشت.
آمار نشان می دهد که این بیماری های اخیر در ابتدا بسیار آرام وارد بعضی از شهرستان ها و استان ها گردید و هم اکنون تقریبا درصد بالایی از مرغداری های کشور را به خود مبتلا نموده است. کنسانتره های وارداتی دقیقا به همین شکل در کشور طرفدارهای خود را پیدا کرد.
بنا به گفته کارشناسان مواد اولیه تهیه کنسانتره را که عموم تولید کنندگان داخلی از آن استفاده می کنند را می توان به علت دخالت در محصول نهایی مورد کنترل بهداشتی بیشتری قرار داد اما هم اکنون که محصولات به صورت آماده و در بسته بندی های مختلفی وارد می شود، نظارت بر روی آن ها تقریبا به حداقل ترین درصد خود خواهد رسید.
فرای این موضوع ها، کنسانتره های موجود توسط مرغداران مورد تجزیه های آزمایشگاهی ( آنالیز ) قرار نمی گیرد و حتی نمی توان به مواد تشکیل دهنده آن اطمینان داشت. تا چه میزان می توان اطمینان داشت که از پودر گوشت لاشه های مرغ، خروس، خوک، ماهی و ... که به علت بیماری از بین رفته اند و عرفا و شرعا به صورت حرام تولید شده اند استفاده نشده است؟
متاسفانه مرغدار عزیز و زحمت کش ایرانی که تمام تلاش خود را در زمینه تولید مناسب انجام می دهد، گاهی برای کاهش قیمت تمام شده خود، تصمیماتی را اتخاذ می نماید که بنیاد علمی و عملی ندارد .
جدیدا فرضیه ای مطرح شده است که افزایش محصولات وارداتی و توزیع آن در بین مرغداران می تواند یکی از راه های ورود بیماری های اخیر به کشور و توسعه و فراگیر شدن آن در بین مرغداران ایرانی باشد.
نمی توان گفت که کل مرغداران کشور و یا اکثریت آن ها از سرمایه خود غافل شده اند و موارد بهداشتی را به ناگهان فراموش کرده اند. همچنین نمی توان بسیاری از تعلل ها در امر نظارتی و یا جلوگیری از ورود واکسن های ممتاز را نادیده گرفت و یا به قوانین مربوط به ترخیص دارو و واکسن که باعث می شود این محصولات وارداتی، که باید ظرف کوتاه ترین زمان به محل انبار و یا شبکه توزیع خود برسد، ساعت ها در فرودگاه ها و مسیر حمل تا مرکز شهر قرار گیرد و رسما از کیفیت اصلی خود دور شود را نادیده بگیریم.
بنابراین باید به دنبال آن چیزی بود که به یکباره و در یک وسعت بالا در بین مرغداران وجود دارد و آن چیزی نیست به غیر از محصولات وارداتی که می توان به کنسانتره های وارداتی توجه بیشتری داشت.
آمار نشان می دهد که این بیماری های اخیر در ابتدا بسیار آرام وارد بعضی از شهرستان ها و استان ها گردید و هم اکنون تقریبا درصد بالایی از مرغداری های کشور را به خود مبتلا نموده است. کنسانتره های وارداتی دقیقا به همین شکل در کشور طرفدارهای خود را پیدا کرد.
بنا به گفته کارشناسان مواد اولیه تهیه کنسانتره را که عموم تولید کنندگان داخلی از آن استفاده می کنند را می توان به علت دخالت در محصول نهایی مورد کنترل بهداشتی بیشتری قرار داد اما هم اکنون که محصولات به صورت آماده و در بسته بندی های مختلفی وارد می شود، نظارت بر روی آن ها تقریبا به حداقل ترین درصد خود خواهد رسید.
فرای این موضوع ها، کنسانتره های موجود توسط مرغداران مورد تجزیه های آزمایشگاهی ( آنالیز ) قرار نمی گیرد و حتی نمی توان به مواد تشکیل دهنده آن اطمینان داشت. تا چه میزان می توان اطمینان داشت که از پودر گوشت لاشه های مرغ، خروس، خوک، ماهی و ... که به علت بیماری از بین رفته اند و عرفا و شرعا به صورت حرام تولید شده اند استفاده نشده است؟
متاسفانه مرغدار عزیز و زحمت کش ایرانی که تمام تلاش خود را در زمینه تولید مناسب انجام می دهد، گاهی برای کاهش قیمت تمام شده خود، تصمیماتی را اتخاذ می نماید که بنیاد علمی و عملی ندارد .
