«پال دوكPaul Duke» روزنامه نگار آمريكايي و از مدافعان امنيت و آزادي روزنامه نگاران در سطح جهان 19 ژوئيه 2005 در 78 سالگي از بيماري لوكيميا (سرطان خون) درگذشت. وي سالها در اسوشيتدپرس، وال استريت جرنال، شبكه تلويزيوني «ان بي سي» و ساير رسانه ها قلم زده بود و همزمان 21 سال در شبكه تلويزيون عمومي آمريكا (پي بي اس) برنامه هفتگي مستقل «واشينگتن ريويو» را اجرا مي كرد و خبرنگاران گمنام را به آن دعوت مي كرد تا نامدار شوند. خبرنگاراني كه براي شركت در اين برنامه، دوك مي كوشيد كه به چهار ميليون و ششصد هزار تن مخاطبان برنامه ثابت كند كه از روزنامه نگاران، اگر بيطرف باشند و تنها به خاطر روشن ساختن حقيقت بنويسند و حقايق را تبليغ كنند و طرف اين و آن را نگيرند اعضاي موثر و دوستدار جامعه هستند. دوك گفته است : « آزادي در يك جامعه وقتي تامين است دست روزنامه نگار در جستجو و به دست آوردن حقايق و انتشار آنها باز باشد و ترس و بيم نداشته باشد. وي سانسور مطالب رسانه هاي حرفه اي از روزنامه تا كتاب و عكس و فيلم را عملي بر ضد بشريت و خلاف اصول دمكراسي اعلام كرده است.
دوك چند بار در دفاع از امنيت و آزادي روزنامه نگاران ثابت كرده بود كه روزنامه نگاري تنها يك حرفه و وسيله كسب معاش نيست، يك عشق است و روزنامه نگار نبايد همواره نگران از دست دادن دلدار (روزنامه نگاري) باشد كه در او مشكلات عاطفي به وجود آيد. محروم كردن يك روزنامه نگار از ادامه روزنامه نگاري در هر شكل كه باشد بايد از سوي سازمانهاي جهاني و ازجمله سازمان ملل يك جرم بر ضد بشريت شناخته شود.
ديوك كه به خاطر پوشش اخبار مبارزات سياهان آمريكا براي كسب حقوق مدني و نيز انعكاس اخبار مربوط به نارضايي آمريكاييان از ادامه جنگ ويتنام و همچنين گزارش جزئيات قضيه «واتر گيت» به دريافت چند جايزه روزنامه نگاري نائل شده بود از هواداران روزنامه نگاري «Objective » بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر