دوم اوت سال 1964 ناوشكن آمريكايي مادوكس Maddox در آبهاي خليج تونكن كه ضلع شرقي ويتنام را تشكيل مي دهد مستقر بود كه دستور يافت سواحل ويتنام شمالي آن زمان را تجسس كند كه چون عملي تحريك آميز بود مورد حمله سه ناوچه گشت ساحلي اين كشور قرار گرفت و چند گلوله به بدنه آن اصابت كرد. فرمانده اين ناو از ناوهواپيمابر تيكوندروگا كه در همان نزديكي بود استمداد كرد و هواپيما هاي تيكوندروگا به پرواز در آمدند و يكي از ناوچه ها را از كار انداختند. در آن روز ناوشكن « ترنر جوي » نيز در خليج تونكن بود.
جانسون رئيس جمهوري وقت آمريكا موضوع را بيش از آن چه كه بود بزرگ كرد؛ مردم را آماده ساخت و مجلس نمايندگان آمريكا پنج روز بعد به اتفاق آراء قطعنامه خود برضد ويتنام شمالي را تصويب كرد كه در سنا نيز به تصويب رسيد و تنها دو سناتور به آن راي مخالف دادند. تصويب اين قطعنامه كه دست جانسون را براي هرگونه عمل نظامي بر ضد هانوي باز گذارد سبب شد كه آمريكا وسيعا وارد جنگ ويتنام شود . ظرف يك سال شمار نيروهاي آمريكا در ويتنام جنوبي به 80 هزار تن و تا سال 1969 به 543 هزار تن رسيد.
در باره ماجراي دوم اوت 1964 خليج تونكن بررسي هاي فراوان شده است و بسياري را عقيده بر اين است كه همه اين ماجرا با نقشه قبلي ليندن جانسون رئيس جمهوري وقت آمريكا به منظور به دست آوردن دليلي جهت حمله به ويتنام شمالي به انجام رسيد ــ نقشه اي كه نتيجه منفي براي آمريكا داشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر