«فرانچسكو پترارك Petrarch» انديشمند، مورخ، نويسنده، شاعر و انساندوست ايتاليايي 20 ژوئيه سال 1304 ميلادي (در روزي چون امروز) به دنيا آمد و هفتاد سال بعد در نخستين ساعت 19 ژوئيه ( 18 ژوئيه سال 1374، شب) درگذشت. اگر در شرح احوال بزرگان و اصحاب فكر دقت شود، ملاحظه خواهد شد كه بيشتر آنان در همان ماهي كه به دنيا آمده بودند فوت شده اند.
پترارك كه با «دانته» از پدران عصر رنسانس اروپا بشمار مي آيند در نثر و نظم استاد بود و باعث اعتبار زبان لاتين شد. در قلمرو تاريخ، معروفترين كتابي كه پترارك نوشت «آفريقا» عنوان دارد كه شرح كارهاي ژنرال رومي «سيپيو افريكانوس» است. وي در اين كتاب بسياري از نكته ها و اندرزهاي تاريخ را بيان كرده است.
تعبير «عصر ظلمت در اروپا» از پترارك است كه عنوان «اوضاع قرون وسطا» در اين قاره قرار گرفته است. پترارك بود كه با زحمت زياد آثار نويسندگان و انديشمندان قديم از جمله «سيسرو» را جمع آوري كرد و گرنه انسان امروز از افكار و كارهاي آنان به صورت كامل آگاه نمي شد.
از پترارك علاوه بر تاليفات تاريخي و مجموعه آثار ديگران با حاشيه نويسي، يك مجموعه شعر مركب از 366 قطعه و عمدتا غزل باقي مانده است.
وي همانند شاعر معاصر خود «حافظ» شيرازي، در اشعارش زني خيالي را وصف كرده است. زن خيالي پترارك «لورا» نام داشت كه قسمتي از اشعار او مربوط به دوران زنده بودن اين زن خيالي و قسمتي ديگر پس از مرگ اوست كه در اين قسمت كوشيده است مردم را از دلبستگي به مال و مقام و امور دنيوي دور سازد كه «حافظ» در اين زمينه گفته است: غلام همت آنم كه زير چرخ كبود ـ زهرچه «رنگ تعلق» پذيرد آزاد است.
پترارك را نخستين انديشمندي مي دانند كه يک جنبش انساندوستي تاسيس کرده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر