اوايل جولاي 2005 دو روزنامه نگار آمريكايي، هر دو 89 ساله درگذشتند كه هركدام نظر مهمي را در ژورناليسم از خود به يادگار گذارده اند. ويليام برينك در طول عمر روزنامه نگاري خود كه از شش دهه تجاوز كرده بود سردبير چند روزنامه بزرگ از جمله نيويورك ديلي نيوز بود. او معتقد به زدن تيتر بزرگ و چاپ عكس با حالت در صفحه اول روزنامه بود، حتي اگر اين صفحه حاوي تنها يك تيتر و يك عكس باشد. او مي گفت كه چنين تيتر و عكسي بايد همه چيز را بگويد و در مغز خواننده و بيننده آن نقش بندد و نظرش را تغيير و عزم او را راسخ كند. وي در سي ام اكتبر سال 1975 با زدن يك تيتر چند كلمه اي و چاپ عكس جرالد فورد رئيس جمهوري وقت كه وي را مردي بي اعتنا و از خود راضي نشان مي داد باعث شد كه نيويوركي ها به او راي ندهند و در انتخابات از كارتر شكست بخورد و نه تنها مسير تاريخ آمريكا بلكه تاريخ جهان ورق بخورد. اگر فورد شكست نخورده بود نظامهاي ايران، افغانستان، اتيوپي، نيكاراگوئه و ... تغيير نمي كردند. فورد با دادن كمك مالي از جانب دولت فدرال به شهرداري نيويورك كه در آستانه ورشكستگي قرار داشت مخالفت كرده بود و ويليام برينك از اين موضوع استفاده كرد و در آن روز تيتر زد كه فورد گفت: مرده را بايد حذف شده تلقي كرد. (كه اشاره فورد به شهر نيويورك بود كه از نظر وي يك «مرده» بود و نبايد به آن اعتنا و كمك مي شد). بسياري هستند كه اين روش تيتر زني ويليام برينك را بكار مي برند.
روزنامه نگار ديگر كه فوت شد ويليام بلاك ناشر چندين نشريه در سراسر آمريكا از جمله پيتسبورگ پرس (پنسيلوانيا)، هرالد (كاليفرنيا) و بليد(اهايو) بود. وي عقيده داشت كه روزنامه بايد متعلق به فرد و يا يك خانواده باشد تا در نتيجه دلسوزي آنان رشد كند، همانند نيويورك تايمز و واشنگتن پست. تعلق داشتن روزنامه به يك شركت باعث دست به دست شدن متوالي و تغيير روش مي شود، نه خودش رشد مي كند و نه سودي به جامعه مي رساند و تنها در خدمت اهداف بزرگترين سهامدار است كه هدف روزنامه نگاربودن و درنتيجه دلسوزي ندارد ــ دلسوزي او در حد سرمايه گذاري اوست و اگر سود حاصله اش از اعمال نفوذ از طريق روزنامه از ميزان سرمايه گذاري اش بيشتر باشد خيلي آسان روزنامه به كشتن مي دهد. بلاك 62 سال روزنامه نگاري كرد. پدر و پدر بزرگ او هم روزنامه نگار بودند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر