محققان در آمريكا نشان دادهاند كه با استفاده از يك غشايي كه نانولولههاي كربني در آن درج شدهاند، ميتوان مقدار مشخصي از نيكوتين را با كمك يك سويچ به صورت كنترل شده و مرحلهاي تحويل بدن داد.
به گزارش سرويس فنآوري ايسنا، در حال حاضر براي كمك به افراد سيگاري براي ترك سيگار، اين دارو (نيكوتين) با استفاده از وصلههاي پوستي رايج به صورت پيوسته وارد بدن ميشود. اين پژوهشگران ميگويند كه با استفاده از اين غشاء مبتني بر نانولولهها ميتوان بر اساس الگوي رفتاري شخص سيگاري، موقعي كه بدن بيشترين نياز را دارد، نيكوتين را به بدن تحويل داد.
بروس هيندس و همكارانش در دانشگاه كنتاكي نانولولههاي كربني چندجداره را در يك كامپوزيت درج كردند و با استفاده از يك ميكروتومي غشاء نازكي ساختند. آنها سپس به صورت الكتروشيميايي مولكولهاي ديآزونيوم را به دو انتهاي نانولولهها پيوند دادند. اين مولكولها تجزيه شده و لايهي يكنواختي از اسيد پليبنزوئيك تشكيل دادند.
به گزارش ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، اين لايه در مرحله بعد با يك مولكول رنگدانهاي حاوي مقادير زيادي گروههاي سولفوناتِ داراي بار منفي، واكنش داد. اين غشاء كه به اين صورت عاملدار شده است، ميتواند به عنوان يك الكترود رفتار كند.
اين گروه سپس مخزني از نيكوتين را بالاي اين غشاء قرار داد كه حاوي الكترود ثانويه بود.
هيندس ميگويد: موقعي كه ما يك ولتاژ منفي در انتهاي اين غشاء و يك ولتاژ مثبت در محلول اعمال كرديم، توانستيم يونهاي مثبت را از اين مخزن در سرتاسر اين نانولولهها پمپ كنيم. اين عمل مهاجرت يونها، مولكولهاي خنثي را به طرف خود ميكشاند؛ فرآيندي كه به اصطلاح الكترواسمز گفته ميشود. در pH برابر هشت، پنجاه درصد نيكوتين كاتيوني است؛ بنابراين نصف مولكولهاي نيكوتين داراي بار مثبت هستند و نصف ديگر خنثي ميباشد و اين خاصيت حركت اين دارو در سرتاسر اين غشاء را تقويت ميكند.
هيندس ميگويد: ما با فقط يك منبع كوچك توان، چيزي شبيه به يك باتري ساعت، تواستيم نيكوتين را به طور مؤثري پمپ كنيم. نانولولههاي كربني خواص عالي بسياري دارند كه يكي از آنها نرمي بينهايت اتمي ديوارههاي داخليشان ميباشد. اين خاصيت باعث ميشود كه مقاومت كمي در مقابل حركت مولكولها از داخلشان وجود داشته باشد. اين مقاومت كم ميتواند دليل براي راندمان بالاي اين سيستم باشد.
اين سيستم همچنين ميتواند براي تحويل ديگر داروها نيز مورد استفاده قرار گيرد.
نتايج اين تحقيق در مجله Proc. Natl. Acad. Sci. منتشر شده است.
انتهاي پيام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر