دوم و سوم جولاي 2004 اظهارات صدام حسين در نخستين جلسه قضايي تفهيم اتهام و عكسهاي او وسيعا در رسانه هاي جهان انتشار يافته و روزنامه هاي آمريكا تمامي قسمت بالاي صفحه اول خود را به درج آن اختصاص داده بودند. ماحصل نظر مفسران اين رسانه ها در اين باره و در آن دو روز از اين قرار بود:
- اظهارات و عكسهاي صدام نظر بسياري از جهانيان را نسبت به او تغيير داد و مساعد وي ساخت. اين رسيدگي عجولانه به زيان دولت موقت بغداد تمام شد و دشوار است كه بتواند نظر جهانيان را نسبت به خود كه ترديد دارند مستقل از آمريكا عمل کند تغيير دهد.
- حمايت دولتهاي ديگر از دولت موقت بغداد كمي دشوارتر شده است.
- ترديد به قانوني بودن و مشروعيت محاكمه صدام در عراق توسط يك محكمه داخلي، خيلي بيشتر شده و صداي اعتراض حقوقدانان را بلندتر كرده است.
- جز مطبوعات كويت و تا حدي كم امارات عربي متحده، ساير رسانه ها گزارشهاي مربوط را بي طرفانه منعكس كرده بودند.
- همدردي نسبت به عراقي ها در مورد اشغال نظامي كشورشان در كشورهاي اسلامي و عرب و از جمله اندونزي افزايش يافته است.
- صدام حسين به صورت سمبول ضد آمريكا در آمده است و دشوار است كه بشود حتي در زندان او را دست كم گرفت.
- دولت آمريكا اين بار هم بدون تعقل كافي و پيش بيني نتايج، با پيش افتادن رسيدگي قضايي موافقت كرد. اين رسيدگي زودرس حتي سبب شد كه حزب بعث عراق پس از 15 ماه جان بگيرد و رسما اعلاميه بدهد و هر خشونت قبلي صدام را به حساب «حفظ منافع ملي» بگذارد. پيش انداختن زمان اين رسيدگي قضايي نتوانست شيعيان عراق را كه نسبت به دولت موقت ظنين هستند راضي كند.
- بيشتر روزنامه ها از جمله گاردين لندن نخستين جلسه رسيدگي را «نمايش روي صحنه به كارگرداني آمريكا» و يا همانند ايديپندنت
« تئاتر سياسي» خواندند و نوشتند كه محاكمه صدام و دستيارانش اگر هم قرارست در عراق انجام گيرد بايد پس از انتخابات و تعيين دولت منتخب ملي باشد، نه دولت منصوب آمريكا.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر