اصحاب نظر و مفسران رسانه ها در نخستين ابراز عقيده در باره آغاز رسيدگي قضايي دولت بغداد پيرامون صدام حسين كه در روزنامه هاي سوم جولاي (2004) انتشار يافته بود گفته بودند كه دولت موقت عراق با جلو انداختن كار رسيدگي، دست به قمار پيچيده اي زده است كه در همين دو روزه متوجه زيان آن شده است.
از اين اظهار نظر ها چنين بر مي آيد كه نخستين جلسه قضايي، صدام را در جهان به صورت يك نماد ضد غرب درآورده و همدردي همگاني را نسبت به او برانگيخته است. برخي شبكه هاي تلويزيوني گفتند ايرانيان كه بيشترين آسيب را از سياست هاي صدام حسين ديده بودند، نه به خاطر خود او؛ بلكه به دليل داشتن احساسات ضد غرب و خاطره بد دوران گذشته خود، نسبت به صدام عواطف ملايم نشان داده و گزارشهاي مربوط به رسيدگي قضايي اول ژوئيه را وسيعا منعكس ساخته و عكسهاي متعدد او در جلسه رسيدگي و با دستبند (پس از خروج از جلسه 27 دقيقه اي) را در روزنامه هايشان چاپ كرده بودند و جز بكار بردن صفت «ديكتاور سابق» به نقل از خبرگزاري هاي غرب كه منبع اخبار خارجي آنها است حمله ديگري به او نكرده بودند كه اگر جز آمريكا، عامل ديگري او را به دادگاه تحويل داده بود، حملات و انتقاد هاي آنها به مراتب شديدتر بود. مطبوعات تهران اين موضوع را پيش كشيده بودند كه اگر دادرسي صدام واقعي باشد بايد مقامات وقت آمريكا كه مشوق و حامي او در جريان جنگ با ايران بودند به عنوان پاسخگو در دادگاه حاضر شوند و همه جلسات دادگاه علني باشد. رسانه هاي ايران خواسته بودند كه ريشه همكاري هاي سابق آمريكا و صدام برملا شود و معلوم گردد كه با موافقت و حمايت چه افرادي در آمريكا، صدام به گلوله و بمب هاي گاز شيميايي دست يافته بود و جهانيان از همكاري آمريكا و صدام در طول جنگ هشت ساله آگاه شوند. در زمان جنگ 8 ساله، شعار معروف ايرانيان «صدام آمريكايي» بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر