الله اکبر …
الله اکبر یعنی خدا بزرگترین است. الله اکبر یعنی خدا از هر فرعونی که کوس «انا ربکم الاعلی» سر دهد قوی تر است. یعنی دست خدا بالای همه دست هاست. یعنی دست او همراه دست مردم است. الله اکبر یعنی خدا درست همانجایی است که دل مظلومی شکسته است. الله اکبر یعنی خدا اگر بخواهد آه یک جوان دست فروش تونسی، دو دیکتاتور مستبد را خواهد گرفت. الله اکبر یعنی خدا از هر سپاه تا بن دندان مسلحی بزرگتراست. الله اکبر یعنی هنوز و همیشه می توان به فردا و فردا های روشن امید داشت. چرا که هر قدرتی در برابر اقتدار الهی ناچیز است. الله اکبر یعنی آزادی را و عدالت را تنها باید از او خواست و به نام او قدم برداشت و پیروزی را از او خواست.
آری الله اکبر یعنی: الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم
باز هم «کرامت انسان» بر «احساس بی قدرتی» پیروز شد. یک دیکتاتور دیگر در برابر «خواست مردم» زانو زد و یک «رئیس جمهور اسمی»، در برابر «اراده ی جمهور » بی اعتبار شد . باز هم یک «ملتِ» آزادیخواه یک «دولتِ» اقتدارطلب را برکنارکرد و سرانجام حکم یک «پارلمان مردمی » بر تمام «اجزای حاکمیت» واجب آمد و «روحی تازه » به کالبدِ قانون دمیده شد.
جنبش مصر، تنها پس از ۱۸ روز مقاومت جشن پیروزی گرفت. حسنی مبارک رئیس جمهور مصر رسماً از قدرت کناره گرفت و قدرت را به صاحبان اصلی آن بازگرداند.
جنبش مصر، «مشق مقاومت » را از جنبش تونس آموخت اما دیکتاتور مصر نه تنها از دیکتاتور تونس درسی نگرفت، بلکه باور نداشت که «نیمی» از توان او را هم برای مقاومت ندارد. گویی رسم زمانه این است: «هر بار» مقاومت مردم بیشتر می شود و سقوط دیکتاتورها آسان تر و سریعتر…
کلمه به نوبه ی خود این پیروزی را به ملت مصر و فعالان جنبش مصر تبریک می گوید و آرزو می کند که این جنبش در «دستیابی و نگهداری آرمان ها و خواسته ی بنیادین خود»، همچنان «بر دوام» و استوار باقی بماند و تا استقرار کامل «حکومت قانون»، گام های بعدی را همچنان «بدور از خشونت » بردارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر