کانون ایرانیان

۱۳۸۹ بهمن ۲۳, شنبه

مصر بدون دیکتاتور، مصریان غرق در شادی و امید

کلمه – گروه سیاسی: یک هفته بیشتر طول نکشید از زمانی که دیکتاتور مصر، شترها و مزدوران شترسوار را به جان مردم معترض انداخت تا روزی که مجبور به کناره‌گیری شد؛ سقوط سریعی که به همه جهانیان پیام داد: این شتری است که در خانه هر دیکتاتوری می‌خوابد.


حسنی مبارک پنجشنبه شب اعلام کرد که همچنان رئیس‌جمهور خواهد ماند، اما یک روز نگذشته بود که مجبور به کناره‌گیری شد. او رفت و مردمی را که سی سال مجبور به تحمل او بودند، با شادی امروز و امید فردا رها کرد.



امروز در خیابان‌های قاهره نه از لباس‌شخصی‌های حامی مبارک خبری بود و نه از شترسواران مزدوری که هفته قبل، بنا به گزارش‌ها، با ۵۰۰ لیره به جنگ معترضان بی‌پناه آمده بودند.


اما تا چشم کار می‌کرد و دوربین‌ها نشان می‌داد، آدم بود که در خیابان‌ها و به ویژه در میدان تحریر موج می‌زد؛ میدانی که برخی پیشنهاد داده‌اند نام آن از التحریر (به معنای آزادسازی) به میدان شهدا تغییر یابد.


میدان تحریر، مرکز شادی و پایکوبی


امروز در شهرهای مختلف مصر، بساط رقص و پایکوبی به راه بود. پایمردی و ایستادگی مصریان نتیجه داده بود و آنها به اولین و مهمترین هدف خود که استعفای دیکتاتور اصلی بود، رسیده بودند؛ هرچند نیم نگاهی نیز به فردا داشتند. شاید برای همین بود که طبق گزارش آسوشیتدپرس، مردم در خیابان‌ها پلاکاردهایى را بلند کرده بودند که رویشان نوشته بود: «ببخشید اگر زحمت دادیم، ولى داریم مصر را مى‌سازیم!»



میدان تحریر قاهره که در هفته‌های اخیر مرکز اصلی تجمع معترضان بود، دیشب و امروز هم از جمعیتی که سراسر میدان و اطراف آن را پوشانده بودند، خالی نشد. به طوری که وقتی یکی از فعالان سیاسی از مردم خواست کم کم آماده ترک کردن میدان شوند، مردم شعار دادند که: ما به این میدان عادت کرده‌ایم، چطور آن را ترک کنیم.


این عادت البته ظاهرا جدی‌تر از آن است که از سر اهالی قاهره بیفتد. آنطور که خبرگزاری فرانسه نوشته، برخی از حاضران در میدان تحریر اعلام کرده‌اند که حاضر به ترک میدان نیستند و صاحبان تعدادی از چادرها که از چند روز پیش در این میدان بنا شده‌اند، می‌گویند که تا ارتش به وعده‌هایش عمل نکند، از میدان تحریر بیرون نمی‌روند.



اما حال و هوای این میدان نیز متفاوت با روزهای گذشته گزارش شده و آنطور که بی بی سی گزارش داده، از دهها هزار جمعیت حاضر در این میدان، بسیاری از آنها یه تمیز کردن میدان مشغول‌اند، برخی مشغول بازی شطرنج و فوتبال شده‌اند و برخی دیگر هم دارند سنگفرش پیاده‌رو را که در دو هفته اخیر با مواد منفجره تخریب شده، بازسازی می‌کنند. گزارش شده که بیشتر افراد این گروه، دختران نوجوان هستند.


علاوه بر این گروه، گروههای دیگری هم مشغول تمیز کردن محوطه میدان و و اطراف آن هستند. کیسه‌های زباله دور تا دور میدان انباشته شده و مردم برای تمیز کردن این میدان از آثار مبارزه سه هفته‌ای‌شان با دیکتاتوری، به یکدیگر کمک می‌کنند؛ به طوری که یک خبرنگار گفته است: «این اولین باری است که می‌بینم در انقلابی که رخ داده است، مردم بعد از پایان اعتراض‌ها، صحنه را تمیز و آشغال‌هایشان را جمع می‌کنند. شاید این کار، نشانه مردمی است که میراث‌دار یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین تمدن‌های جهان هستند.»



گوشه و کنار میدان تحریر، امروز هم شاهد دسته‌های مختلفی است که در حال رقص و شادی هستند؛ آلات موسیقی و سیستم‌های کوچک صوتی برقرارند و جمعیت حاضر در میدان تحریر قاهره، همچنان به شادمانی مشغول‌اند. تعدادی از حاضران در میدان نیز که در وسط جمعیت، فوتبال بازی می‌کنند و با رد و بدل شدن هر گل در این بازی، شور و شادی جمعیت را فرا می‌گیرد.


شادی کارگردانان مصری در برلین، شادی مردم تونس، غزه و لندن


کیلومترها دورتر از قاهره، در جشنواره فیلم برلین که سومین رویداد سینمای معتبر در جهان است، کارگردانان مصری حاضر در جشنواره به ابراز شادی از پیروزی انقلاب مصر پرداختند.


این در حالی بود که تعدادی از کارگردانان مشهور مصری ترجیح داده بودند به این جشنواره نروند و برای مبارزه با حکومت مبارک در کنار مردم کشورشان بمانند.


به علاوه، در تونس و غزه هم مردم برای ابراز همبستگی با مصریان به خیابان‌ها آمدند و به جشن و شادی پرداختند. در لندن هم تجمعی در حمایت از مردم مصر گزارش شده است.


واکنش رسانه‌های دولتی مصر به پیروزی مردم


رسانه‌های دولتی مصر نیز امروز واکنش‌های جالبی به پیروزی مردم بر دیکتاتور مصر داشتند. آنها که تا دیروز معترضان مخالف حسنی مبارک را به فتنه‌جویی و اغتشاش‌گری متهم می‌کردند، امروز از «انقلاب بزرگ» و «انقلاب جوانان» سخن گفتند.


آسوشیتدپرس گزارش داد که روزنامه دولتی الاهرام، تیتر اصلی صفحه اول را اینگونه برگزیده است: «انقلاب جوانان، مبارک را مجبور به ترک قدرت کرد.»


الجمهوریه، دیگر روزنامه دولتی مصر نیز در تیتر یک خود آورده است: «انقلاب ۲۵ ژانویه پیروز شد؛ مبارک استعفا داد و ارتش حاکمیت پیدا کرد.»



واکنش تلویزیون دولتی مصر نیز جالب بود. شبکه تلویزیونی نیل پس از هفته‌ها دروغ‌پراکنی درباره اعتراضات مردم، ناگهان رنگ عوض کرد. این شبکه اقدام به پخش آهنگ‌های شاد کرد و اتحادیه رادیو و تلویزیون مصر نیز در اطلاعیه‌ای، «انقلاب بزرگ مردمی به رهبری جوانان برگزیده کشور» را تبریک گفت.


انقلاب شاعرانه


فضای اعتراضات چند هفته اخیر در مصر، تنها در یکی دو روز به خشونت گرایید و در روزهای دیگر، نسبتا لطیف بود. شعر و شاعری هم یکی از ارکان انقلاب مصری‌ها بود. در چند هفته اخیر نیز شعرای این کشور و ترانه‌سرایان و خوانندگان حماسی به میدان آمدند تا با مردم در انقلاب همراهی کنند.


به گزارش فارس، در ۱۸ روز حرکت انقلابی مردم مصر، شعرای جوان و نوپا و قدیمی و باسابقه مصر علاوه بر حضور در تظاهرات‌ها هر روز شعرها و شعارهای جدید را به میان مردم می‌فرستادند و پایگاه‌های ادبی و هنری مصر و کشورهای عربی و همچنین فیس‌بوک و توئیتر پر از اشعار آنان در حمایت از انقلاب مردم مصر بود.


از جمله مهمترین اشعاری که سروده شد، «قصیده میدان» سروده شاعر بزرگ مصری «عبدالرحمن الابنودی» بود که در بخشی از آن آورده است:


پیرمردان به شدت در حال بلعیدن کشور من هستند/ به نظر می‌رسد که سیری‌ناپذیر هستند/ ناگاه جوانان برخاستند و پاییز را به بهار تبدیل کردند/ معجزه تحقق یافت و کشته نجات یافت از معرکه/ مرا بکشید که این حکومت دیگر برنمی‌گردد/ با خون من بنویسید حیات دوباره برای وطنم/ خون من نشانه‌ای از بهار است/ که گفته رنگ سبز نشانه بهار است؟/


«هشام الجخ» از دیگر شعرای مصری، شعر خود را در جشنواره «امیر الشعراء» خوانده است و در آن می‌گوید:


قصائد قدیمی خود را به کنار بنه/همه دفاتر قدیمی‌ات را پاره کن


قصائد قدیمی خود را به کنار بنه/و برای امروز مصر شعری بنویس


از امروز دیگر سکوت از ترس سیطره نخواهد یافت/پس به نیل و مصر و اهل آن سلام کن


چشمان زیبای دو کودک می‌گویند/دیگر این ترس رفت و به پایان رسید


خیابان‌ها را سرما فراگرفته است/وقتی برای بقای شبنم نمانده است


اما ما در کنار هم [وبا اتحاد] گرما یافته‌ایم/هنگامی که لبخند یکدگر را به چشم دیده‌ایم


«هشام الجخ» در شرح این شعر می‌گوید: این شعر را بر اساس آنچه که در مصر در این ایام دیده‌ام، سروده‌ام و بسیاری از شاعران از آغاز انقلاب مصر حوادث آن را با زبان شعر مستند کرده‌اند.


وی می‌افزاید: امروز در مصر، شعر به مستند سازی انقلاب مردمی این کشور می‌پردازد و به سلاحی دیگر برای مقابله با نظام مبارک تبدیل شده است.


او در حالی این سخنان را می‌گفت که حاضران به یاد شهدای مصر اشک می‌ریختند و در حمایت از مردم مصر شعار می‌دادند و سرود ملی مصر را زمزمه می‌کردند.


شعر در تجمع میدان تحریر قاهره نیز حضور پررنگی داشت؛ به خصوص در چهارشنبه گذشته که یک شب شعر میلیونی در این میدان برگزار شد. این شب شعر میلیونی با عنوان «گل‌های سرخی که درهای بهشت را بازکردند» تقدیم به روح ۳۰۰ شهید انقلاب مصر، به درخواست «جمعیت مبدعان و شاعران مصری» به ریاست «محمد عبدالقوی» در میدان التحریر قاهره برگزار شد.


البته شعر همراه با موسیقی و آواز در انقلاب مصر حضور بیشتری داشت؛ چه آنکه بسیاری از خوانندگان حماسی مصری با حضور در میدان تحریر، سرودهای ملی و میهنی این کشور را با میلیون‌ها نفری که در میدان التحریر قاهره بودند، زمزمه کردند. در این بین بودند کسانی که در این وقت اندک دست به تولید آثاری زدند که از جمله آنها «تامر حسنی» خواننده مشهور مصری بود. «تامر حسنی» ترانه‌ای را برای شهدای انقلاب مصر و به‌ویژه شهدای تظاهرات روز خشم مردم مصر (۲۵ ژانویه) بر روی سایت یوتیوب قرار داد که به نام «شهدای ۲۵» بود و در آن آمده است:


بپاخیز و حکایت کن مردانگی، کرامت و شهامت سالیان سال را/ [حکایت کن] از برادر و خواهرانی که رفتند و قربانی شدند تا میلیو‌ن‌ها نفر دیگر زندگی کنند/ ای خدا صبر بده به پدران و مادران در فراقشان/ به قلب آنها اطمینان بده که شهدایشان در درگاه تو بالاترین مکان را دارند/ فرزندانت ای مصر که در دو روز به تاریخ پیوستند/ پاک می‌کنند زخم سالیان را/ شهدای ۲۵ [ژانویه]/


همچنین «عبدالله کحله» خواننده دیگر مصری نیز ترانه‌ای را به نام «میدان التحریر» مصر خوانده و تقدیم به شهدای تظاهرات ۲۵ ژانویه مصر کرده است. در بخشی از این ترانه آمده است:


میدان تحریر/ از آن شروع شد تغییر/ از سوی صغیر و کبیر/ به آن بگو با صدای بلند/ اگر تغییر درست و صحیح است/ بنگر به تغییر/که ما برای آن کشته می‌شویم/برای این کشور مرده آنها به دنبال آزادی هستند/و در برابر تانک‌ها ایستاده‌اند تا کشورشان قوی شود.


این در حالی است که خوانندگان مصری دیگری چون «محمد ضیاء» و «محمد منیر» نیز با اشعار جدیدی ترانه‌های ملی و حماسی برای انقلاب مصر سرودند. اما مردم مصر نیز در این بین، طبع شعری خوبی داشتند و هر روز و با اقتضای پیشرفت انقلاب خود شعارهای جدیدی سرمی‌دادند. از جمله شعارهایی چون:


حسنی مبارک یا خسیس، دم المصری مش رخیص


حسنی مبارک‌ای خسیس، خون مصری ارزان نیست


ارحل ارحل یا سلیمان، مش عاوزینک انت کمان


‌ای سلیمان برو برو تو را هم نمی‌خواهیم


لا مبارک لا سلیمان، الاثنین، عملاء الامریکان


نه مبارک و نه سلیمان، هر دو مزدور آمریکا هستند


ارحل ارحل یا جبان یا عمیل الامریکان


برو برو‌ای ترسو،‌ای مزدور آمریکا


یا جمال قول لابوک، کل الشعب بیکرهوک


‌ای جمال به پدرت بگو همه مردم از تو متنفرند


بن علی بنیادیک… فندق جده مستنیک


بن علی تو را می‌خواند، هتل جده در انتظار توست


ارحل ارحل یا فرعون، هذا مطلب ۸۰ میلیون


ای فرعون برو، برو، این خواسته ۸۰ میلیونی است


یا زین قول لمبارک، الطیاره فی انتظارک


زین العابدین به مبارک بگو هواپیما در انتظار توست


یا زین قول لمبارک، مصر خلاص مش دارک


ای زین العابدین به مبارک بگو، مصر خانه تو نیست، تمام





هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر